Z palety kolorów, których liczba dzięki uprzejmości natury wydaje się nieskończona, zazwyczaj wybieram nasycone i ciepłe barwy. W wysokim zakresie jasności poszukuję odcieni przechodzących w pastelowe, choć zachowujących swą intensywność. W chłodnej tonacji niebieskiej godziny czuję się mniej pewnie, ponieważ dużo trudniej wiarygodnie ją oddać. Wzrok wszakże podświadomie zwraca się w kierunku zanikającego naturalnego światła bądź źródeł sztucznego oświetlenia.

Dlatego, kiedy nadarzyła mi się okazja uchwycenia zarówno ciepłej, jak i zimnej kolorystyki w jednym kadrze, skrzętnie z niej skorzystałem. Dodatkowo, aby uwydatnić kontrast między nimi, wydłużyłem czas ekspozycji. Przeciwstawiłem tym samym statykę i bezruch zapadającej w drzemkę górskiej doliny z niestrudzoną ruchliwością chmur mknących po niebie, które pożywiały się ostatnimi refleksami słońca.

Nikon D750, Tamron 70-200mm @86mm, 188s, f/8, ISO 100