Są takie drogi, które nie prowadzą do żadnego celu. Po prostu się idzie — dla koloru liści, dla ciszy, dla oddechu między jednym a drugim obowiązkiem.

Jesień rozlała się po lesie jak herbata z miodem — gęsta, złota, trochę melancholijna. Z każdym krokiem słychać, jak świat zwalnia. Jak ziemia oddycha.

Nie szukam już „dokąd”. Wystarczy mi „tu”. • • • Jesienny Beskid Wyspowy 🍁🍂 📸 Nikon D750 + Sigma art 24-105 f/4