Motyw samotnego obiektu zanurzonego we wszechogarniającej roślinności lub wtopionego w monumentalny wysokogórski pejzaż jest od lat jednym z moich ulubionych. Dostrzegając odległego człowieka bądź budynek staram się sprawdzić, czy jako sztafaż jest na tyle swoisty, aby pozostać punktem odniesienia dla sceny w kadrze, a jednocześnie na tyle nikły, aby pozwolić się zdominować pięknu natury.