Prawdziwa wędrówka

Ornak, Tatry Zachodnie, Polska. Widać: Zadni Ornak, Kotłowa Czubka, Siwy Zwornik, Błyszcz, Bystrá, Grúň, Nižná Bystrá (Tatry Zachodnie).

Górska droga wiedzie w przód i w przód. Zakręca między skałami, wspina się ku przełęczy, opada w dolinę, by za chwilę znów, stopień po stopniu, zacząć mozolnie wznosić się ku niebu. I tak rodzi się prawdziwa wędrówka. Ona nie pyta, czyś zmęczony, a prosi jedynie, byś zrobił jeszcze jeden krok. I następny. Jest ulepiona z cierpliwości, konsekwencji i wytrwałości, a żywi się nadzieją i zaufaniem, choć końca ścieżki często nie sposób dostrzec. Mimo to znużone stopy wciąż depczą szlak.

Aż przychodzi chwila, gdy szlak łagodnieje. Staje się szerszy, prostszy. Góry zostają za plecami, wiatr cichnie. Umysł rozpoznaje coraz więcej znajomych, codziennych dźwięków. Trakt w szerszą się rozpływa drogę, gdzie strumień licznych dróg już wpadł. To znak, że wędrówka dobiegła końca. Nie dlatego, że zabrakło ścieżki, lecz dlatego, że zaprowadziła tam, dokąd prowadzić miała. Od domu, poprzez cudowny świat gór – z powrotem do domu.

Swoją drogą, w tekście poukrywałem cytaty z książek Tolkiena.