Dyskusja dnia

Droga i człowiek

Szlak z Rytra przez Mikołaskę dobrze obrazuje więź łączącą istoty żywe w wielowymiarowej przestrzeni. Tam, gdzie mieszkają ludzie, istnieją również drogi. Idąc niemal każdą z nich prędzej czy później spotka się człowieka. Z jego woli bierze początek i przedept, i autostrada.

Rok po roku rozrasta się w górach system skrótów, ścieżek i ulic. Rozmiękłe w błocie ścieżynki twardnieją, stając się chodnikami. Wyboiste tory zostają wyrównane, zmieniając się w kamieniste bądź szutrowe jezdnie. Po kilku latach pokrywa je kamienny bruk, twarda perforowana płyta albo zalewa beton. Arterie zyskują asfaltową nawierzchnię i pasy, a czasem nawet pobocza.

Blade wstęgi dróg niczym pnącza oplatają górskie zbocza. Ich macki pełzną miarowo, nieubłaganie, coraz wyżej i wyżej. Są narzędziem kolonizacji przyrody, ale także niezbędnym składnikiem cywilizacyjnego układu krwionośnego. Łączą i komunikują – to ich cel i przeznaczenie. A na początku i końcu każdej drogi zawsze stoi człowiek.

Nikon D810, Tamron 35-150mm f/2.8-4 @150mm, 1.6s, f/13, ISO 64, -0,33EV